EARLI2015 Dag 1 ‘Onderwijs is socialisatie’

earli

De tweejaarlijkse conferentie van de European Association for Research on Learning and Instruction vindt momenteel in Limassol, Cyprus plaats. Vanuit het lectoraat EHOS ben ik hier samen met collega Lammert Tiesinga aanwezig en zal ik iedere dag verslag doen van onze ervaringen. Het thema van de conferentie dit jaar is Towards a reflective society: Synergies between learning, teaching and research. Concreet betekent dit dat verschillende belanghebbenden binnen het onderwijs, zoals studenten van verschillende leeftijden en richtingen, docenten van allerlei onderwijsniveaus en onderzoekers dienen te reflecteren op hun eigen praktijk. Wanneer deze partijen hun krachten bundelen kan onderwijs een krachtig en integraal instrument zijn binnen een innovatieve en moderne samenleving.

Wanneer ik door m’n oogharen naar de verschillende sessies kijk die ik vandaag heb bezocht, zie ik het thema terugkomen. In een symposium met als onderwerp het inzetten van dialoog- en discussievormen als onderdeel van burgerschapsonderwijs fungeert de docent in de verschillende bijdragen als coach. Studenten werken samen, zowel face-to-face als online en krijgen gerichte vragen en tips om hun kennis en vaardigheden over het voeren van een discussie te verbeteren. De twist tussen argueing to learn versus learning to argue staat daarbij niet op de voorgrond. Het gaat om de balans die je als docent moet zien te vinden tussen té kritisch en té meelevend zijn om studenten een stapje verder te brengen. Het is als schaken, waarbij je continu reflecteert op de laatste zet van de tegenstander en daarbij je eigen doel niet uit het oog verliest. Ervaring en persoonlijke cognitieve vaardigheden van de docent spelen hierbij een cruciale rol.

Rond lunchtijd vormen zich lange rijen voor het buffet dat buiten in tenten staat opgesteld. Al wachtend in de brandende zon raak ik in gesprek met een Duitse dame die werkzaam is bij een bedrijf dat data genereert voor het PISA-onderzoek. Ze vertelt me dat ze twee jaar geleden haar proefschrift heeft afgerond en sindsdien werkzaam is buiten het onderwijs. Toch voelt ze zich niet minder onderdeel van de conferentie. Ze ziet het onderwijs vanuit een ander perspectief en werkt op haar manier mee aan de samensmelting tussen leren, doceren en onderzoek.

De laatste sessie van de dag lijkt op het eerste gezicht een vreemde eend in de bijt. Verschillende onderzoeken over intergenerationele transmissie van waarden, overtuigingen en emoties passeren in hoog tempo de revue. Iedere onderzoeker heeft vijftien minuten de tijd om zijn of haar werk te presenteren.  Een spervuur van data, statistische relaties, modellen en theorieën bereikt keer op keer de toehoorders. De gedachte bekruipt me wat deze inspanning voor concrete uitwerking hebben op de praktijk. Wat doen onderzoekers met een voorliefde voor data over transmissies tussen ouders en kinderen op een onderwijscongres? Wat moeten de toehoorders die geïnteresseerd zijn in inhoud en praktijk hier nu mee? De discussiant vat het na afloop bondig samen. Het doorgeven van overtuigingen, waarden, emoties, etc. door de nabije omgeving (ouders, familie, peers) is onderdeel van het socialisatieproces dat ieder mens in zijn leven doormaakt. Onderwijs draagt hier ook aan bij. Docent, onderzoeker, student en ouder zijn op deze manier met elkaar verbonden.

Door Judith Volker, onderzoeker in de Kenniskring Excellentie in Hoger Onderwijs en Samenleving en onderwijskundig adviseur Hanzehogeschool Groningen. 

Dit bericht werd geplaatst in Congres bezoek, Onderzoek & wetenschap en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s